Oftalmoskopia: badanie tylnej części oka (funduskopia)

Oftalmoskopia: badanie tylnej części oka (funduskopia)

Badanie tylnej części oka jest najważniejszą procedurą diagnostyczną.

Za pomocą oftalmoskopu możliwe jest spojrzenie przez źrenicę na tył oka i zbadanie siatkówki, nerwu wzrokowego, naczyń krwionośnych i naczyniówki.

Dzięki temu badaniu można wykryć wiele chorób oczu we wczesnym stadium. Poważne choroby mogą być dzięki temu wcześnie leczone, a szanse na wyleczenie zwiększone. Przy badaniu tylnej części oka badamy głowę nerwu wzrokowego, siatkówkę, plamkę i ciało szkliste.

Procedura badania dna oka

Aby lepiej obejrzeć tylną część oka, pacjent otrzymuje w gabinecie specjalne krople do oczu, które chwilowo rozszerzają źrenice i pozwalają okuliście uzyskać wyraźny widok. Następnie są różne metody badania

  • Dzięki lustrzanemu odbiciu bezpośredniemu okulista może zobaczyć tylną część oka w dużym powiększeniu przez tzw. oftalmoskop, dzięki czemu widoczne są nawet najmniejsze struktury. Widać jednak tylko niewielką część tylnej części oka.
  • Z kolei przy odbiciu pośrednim można oglądać duże obszary siatkówki. Za pomocą specjalnego urządzenia można również wygenerować trójwymiarowy obraz struktur znajdujących się z tyłu oka.
  • Badanie szkłem kontaktowym jest metodą badania umożliwiającą obejrzenie siatkówki we wszystkich obszarach i w dużym powiększeniu. Wykonuje się ją za pomocą lampy szczelinowej. Powierzchnia oka zostaje powierzchownie znieczulona kroplami, ponieważ okulista umieszcza szkło kontaktowe bezpośrednio na oku. W ten sposób można również zbadać np. kąt przedniej komory oka, co może być istotne przy diagnozowaniu jaskry.

Anatomia oka ludzkiego

Ludzkie oko

Oko jest jednym z naszych najważniejszych narządów zmysłowych służących do orientacji w otoczeniu. W swojej budowie i funkcjonowaniu oko można porównać do obiektywu aparatu fotograficznego: Promienie świetlne...

Zewnętrzna powłoka oka

Zewnętrzną powłokę tworzy przezroczysta rogówka i nieprzezroczysta biała twardówka. Obie tkanki nadają oku kształt i wytrzymałość. Spojówka pokrywa twardówkę w przedniej części ...

Spojówka (łac. Tunica conjunctiva) i powieka

Spojówka jest błoną śluzową przedniego odcinka oka i otacza rogówkę oraz widoczną białą część oka. Z każdym mrugnięciem oka spojówka rozprowadza ...

Mięsień rzęskowy (łac. Musculus ciliaris)

Mięsień rzęskowy należy do mięśni wewnętrznych oka i znajduje się w ciele rzęskowym (łac. corpus ciliare) - zwanym również ciałem promienistym. Ciało rzęskowe jest fragmentem skóry środkowej części oka i oprócz zawieszenia ...

Komora tylna oka (łac. Camera posterior bulbi)

Komora tylna oka jest mniejsza od komory przedniej. Rozciąga się od tęczówki do ciała szklistego - w nim leży soczewka. Ciecz wodnista - która pokrywa zarówno tylną ...

Rogówka (łac. cornea)

Światło dostaje się do oka przez rogówkę, gdzie jest następnie przekazywane do soczewki i źrenicy. Dlatego rogówka nazywana jest również "oknem oka" i stanowi ...

Pupil (łac. pupilla): Otwór w oku

Źrenica to okrągły otwór w środku tęczówki. Światło dostaje się do wnętrza oka przez źrenicę. Jej wielkość regulowana jest przez otaczającą ją tęczówkę, w zależności od ...

Irys (łac. iris)

Tęczówka jest kolorową częścią oka i jest tak indywidualna jak odcisk palca. Tak zwana tęczówka, czyli "kolorowa apertura" oka, może być zmieniana przez indywidualny rozkład pigmentu w ...

Środkowa muszla oczna

Muszla środkowa składa się z trzech sekcji o określonych funkcjach. Przysłona reguluje padanie światła. Ciało rzęskowe produkuje ciecz wodnistą i reguluje krzywiznę soczewki dla bliskich lub ...